Şair İşçidir

Bağırırlar şaire:'Bir de torna tezgâhı başında göreydik seni.Şiir de ne?Boş iş.Çalışmak, harcınız değil demek ki...'Doğrusubizler için deen yüce değerdir çalışmak.Ve kendimibir fabrika saymaktayım ben de.Ve eğerbacam yoksaİşim daha zor demektir bu.Bilirimhoşlanmazsınız boş lâftankütük yontarsınız kan ter içinde,Fakatbizim işimiz farklı mı sanırsınız bundan:Kütükten kafaları yontarız biz de.Ve hiç kuşkusuzsaygıdeğer bir iştir balık avlamakçekip çıkarmak ağı.Ve doyum olmaz tadınabalıkla doluysa hele.Fakatdaha da saygıdeğerdir şairin işibalık değil, canlı insan yakalamadayız çünkü.Ve doğrusuişlerin en zorlusuyanıp kavrularak demir ocağının ağzındasu vermektir kızgın demire.Fakat kimaylak olduğumuzu söyleyereksitem edebilir bize;Beyinleri perdahlıyorsak eğerdilimizin eğesiyle...Kim daha üstün, şair mi?yoksa insanlaraPratik yarar sağlayan teknisyen mi?İkisi de.Yürek de bir motordur çünküve ruh, onun çalıştırıcısı.Eşitiz bizlerşairler ve teknisyenler.Vücut ve ruh emekçileriyizaynı kavganın içindeVe ancak ortak emeğimizlebezeriz evrenimarşlarımızı gümbürdeterekHaydi!laf fırtınalarındanayıralım kendimizibir dalgakıranla.İş başına!Canlı ve yepyeni bir çalışmadır bu.Ve ağzıkalabalık söylevci takımıdeğirmene yollansın dosdoğru!Unculuğa!Değirmen taşı döndürmeye laf suyuyla!