Vladimir Vladimiroviç Mayakovski

Omurganın Flütü

2

Ve gökyüzünüunuttu diye maviliğini dumanlar arasındave bulutları, o paçavralar içindeki sığıntılarıtutuşturacağım en son aşkımla,bir veremlinin yanan suratınca, kızıl sarı.

Sevinçle kapatacağım gürültüsünükalabalıkların,unutanların dirliği, ev bark yüzünü.Bir çift sözüm varinsanlar!Çıkın siperlerinizden.Sonra bitirirsiniz savaşı.

Ama,Baküs gibi kandan sendeleyerekbir savaş başlasa bile,hiç solmaz aşk sözleri.Sevgili Almanlar!Bilirim,sizin dudaklarınızda Goethe’ninGreten’i var.

Fransızgülümser süngü altında,dudağında bir gülüşle düşer vurulan havacı,bir anımsasınlar yalnızağzının öpüşünüsenin, Traviata.

Bana tad vermez amayüzyılların çiğnediği pembe et.Başka ayaklara kapanın bugün!Sensin övdüğüm elbet,süslü püslüsarışın yosma.

Belki aslındabu süngü uçları gibi korkunç günlerden,ağarınca yüzyılların sakalı,kalanyalnızikimiz olacağız,bense kentten kente senin ardında.

Gelin gitmiş olsan da denizaşırı,saklanmış olsan da gecenin inlerine,Londra’nın sislerinde seni bulacaktır öpücüklerim yinesokak lambalarının ateşten dudaklarıyla.

Aslanların nöbet tuttuğuyakıp kavuran çöle yaysan da kervanlarını,senin içinrüzgarın yırttığı kumun altınasereceğim yanağımın yanan Sahra’sını

Dudaklarına bir gülüş yerleştirsen,baksan da-ne yakışıklı boğa güreşçisi!Bir andakıskançlık salacağım kulübelere,boğa gözlerimde bir ölüm sisi.

Dalgın adımlarla geçersen bir köprüdendüşünerek-aşağıda olmak ne iyi;benkemerler altında akan Seine ırmağıyım,seni çağırıyorum,gösteriyorum sana çürümüş dişlerimi.

Tırıs giden atların ateşinde yaksan da bir başkasıylaStrelka’yı, Sokolniki’yi,yukarılara tırmanıp, ta yukarılaraseni bekleyen ölgün, çıplak ayım ben.

Güçlü kuvvetliyim,gereklilik duyarlar dabuyruk verirlerse banagit savaşta öldürt kendini! diye,senin adın olurağzımdan son çıkan ad,donar kalır bir mermiyle parçalanan dudaklarımda.

Başım taçlı mı ölürüm,Saint-Héléne de mi bilmem.Ata biner gibi binerim yaşamın dalgalarına,hem evrenin sultanlığına aday olurumhemkelepçelere.

Çar olmak düşerse bana,senin yüzündürgüneşsel altınına sikkeminbasıla buyruğunu vereceğim şeybütün halkıma ülkemin.

Ve orada,solduğu yerde herkesin tundurada,ırmakla pazarlık ettiği yerde kuzey yelininadını oyacağım zincirlere Lili’ninöpe öpe zindanın karanlığında.

Dinleyin, unutanlar göğün mavi olduğunu, hepiniz,vahşi hayvanlar gibidiken diken tüyleriniz.Bu aşk belki deson aşkıdır dünyanın,yanar bir veremlinin kızıl rengiyle.

Vladimir Vladimiroviç MayakovskiÇeviri: Sait Maden

Greten, Faust’un kadın başkişisi Margeret’in adının küçültülmüş biçimi.Strelka, Leningrad yakınlarında; Sokolniki ise Moskova yakınlarında gezinti yerleri.

Temalar