Beş Bin Kişiyiz Burada

Beş bin kişiyiz buradakentin bu küçük parçasında.Beş bin kişiyiz.Ne kadar olacağız bilememkentlerde ve tüm ülkede?Burada yapayalnızon bin el, tohum ekenve fabrikaları çalıştıran.İnsanlığın ne kadarıaçlıkla, soğukla, korkuyla, acıyla,baskıyla, terör ve cinnetle karşı karşıya?Yitip gitti aramızdan altısıkarıştı yıldızlara.Biri öldü, diğerini vurdular asla inanmazdımbir insanın bir başkasına böyle vuracağına.Öbür dördü sona erdirmek istedi bu dehşetibiri boşluğa attı kendini,diğeri vuruyordu başını duvarlaraama ölümün işareti var hepsinin bakışlarında.Nasıl dehşet saçıyor faşizmin yüzü!Kusursuz bir kesinlikle yürütüyorlar planlarını.Hiçbir şey umurlarında değil.Onlar için kan madalyadır,kıyım kahramanlık gösterisi.Tanrım, senin yarattığın dünya bu mu,çalışıp hayran kaldığın yedi günlük emek bu mu?Dört duvar arasında tükeniyor ömürlersanki hiç geçmiyor,yakarı yalnızca ölümün bir an önce gelmesi için.Ama birdenbire içim sızlıyorve görüyorum bu akışı yürek vurusu olmadan,yalnızca makinelerin nabzıylave ortaya çıkıyor askerlerin ebelerinin yüzlerininyalancı tatlılığı.Ya Meksika, ya Küba ve tüm dünyaağlıyorlar bu alçaklık karşısında!On bir el buradayızüretmekten yoksun bırakılmış.Ne kadarız hepimiz tüm ülkede?Başkanımızın kanı, yoldaşımızın,Daha güçlü vuracak bombalar ve makineli tüfeklerden!İşte böyle vuracak bizim yumruğumuz da yeniden!

Ne zor şarkı söylemekdehşetin şarkısı olunca.Dehşetti yaşadığım,ölümüm dehşetti.Gördüğüm kendimdi oncasının arasındave oncasının sonsuzluk anı içindesessizliğin ve çığlıklarınezgileridir şarkımın noktalandığı.Hiç görmemiştim böylesiniHissetmiş ve hissetmekte olduğumYeni bir tohumun doğumu olacak bu...

Şili Stadyumu, Eylül 1973

İngilizceden Çeviren: T.Asi BALKAR