Oceano Nox (Denizde Gece)

Ah nice denizci, ah nice kaptan,Sevinçle uzağa sefere çıkan,Bu kasvet dolu ufukta kayboldu.Kurbanı oldu kötü bir kaderin,Aysız gecede, dipsiz bir denizin,Karanlıklarına gömülü kaldı.

Kasırga, reisleri, tayfaları,Bir kitabın dağılan sayfalarıGibi savurdu dalgalar üstüne.Hiç kimse bilmez sonları ne oldu,Bu yağmadan her dalga bir şey çaldı,Kimi bir denizci kimi bir tekne.

Yazık bu bahtsız, kayıp insanlaraSürükleniyorlar karanlıklarda,Kayalara çarpa çarpa başları.Analar babalar her gün sahildeTek düşleri vardı, gözler denizdeÖldüler gerçekleşmeden düşleri.Oturup paslı çapalar üstüne,Sizi anar neşeli gençler gece,Karışır karanlık isimlerinizÖykülere, şarkılara, gülüşlereSevgiliden çalınan öpüşlereYeşil yosunlar içinde uyurken siz.

“Bir adanın kralı mı oldunuz?Daha güzel bir vatan mı buldunuz? ”Sonra susulur, hatıranız yiter.Beden suda yeter, adlar bellekte.Zamanla daha da kararır gölge:Karanlık sularda karanlık unutuş!

Silinir gözlerden şekliniz bile.Kayığınız kimde sabanınız kimde?Beklemekten bıkmış ak saçlı dullar,Ocağın ve kalplerinin külünü,Eşelerken, fırtınanın hükmünüSürdürdüğü geceler sizi anar.

Bir gün ölüm o gözleri örtünce,Anmaz adınızı, anmaz hiç kimse.O küçük yankılanan mezarlara,Ne yeşil yaprağı düşer söğüdün,Ne köprü başında bir dilencininŞarkısı duyulur, basit, tekdüze!

Nerde suyun yuttuğu denizciler?Deniz! Sen de ne acı öyküler var!Uğunan analardan korkan dalga!Bunları anlatır gelgitleriyle,Bu yüzden akşam yaklaşırken bizeHaykırır, umutsuz, çığlık çığlığa!

(1837)

Fransızca'dan çeviren: Tozan ALKAN