Ölen ve Öldüren Hücre

Geceden bir pencere, yılanlı duvarmuslukta kan sesi. İçimizdeıssız ve ısıran uykularDamla damla birikiyor ölümbir dilin yıkılışı gibidünyadan çıkıp gidiyor kuşlar.Bir papatyanın unutuluşugüneşe kapanıyor kapılar.Sonra boğucu merak. Orada özlemgelişen bir uzaklıkta tükenen deniz.Öldürüyor düşlenen sevgililer.Ağrı'nın ve ağrıyan yanlarımızın keskin öfkesiköpürten özgürlük, çocukların ayçiçeği yüzüuğruna ölünecek kadar sevilen hayat.Paslı bir bıçakla tene çizilen yasabir kobranın kocaman ağzıölen ve öldüren hücre.Çıplak bir mermere damlayan gökyüzüaşkların masal kılıcı betona gömülen tarih.

Dize, Aralık 2000