Veysel Çolak

Gri Müzik

Duygularımdan oyulurdum ayrıla ayrıla. Bir yürekgüreşinde öpe öpe döverdik birbirimizi. Ses oluncatutuşan, dili kesen kelime; delil olan gri müzik...Halkın habercisi alnın terliyor. Bu yüzdenanılara çağrıldım, aşklara, korkulara. Sulara verildim,bölündüm bir kuşluk vakti. Herkes gelinceanladım boşluğu; içecek olsaydım kırılırdı çeşmeler.Kimin yüzüne baktıysam karıştırdım kendimi:Teninde bir çıbanla değiştirildim.Bir ömür hiçliğe alışılmış ve orada unutkan odalaryaraları anlamsız kılan günbatımları, terli bir deniz.Esrarlı, tehlikeli, daha çok akıldışı beni dindirensağanak. Akrebimi çağırın. Benim için çoğaltın pusularıartık aşka kefil değilim. Ve boşlukta bir sokakmenekşesi acemi, çocukları sabırsız. Oradahangi tuzağı bozduysam kendimle karşılaştım.Gül vakti. Kızaran sular. Mevsimin üşüten çağıltısı.Kurşun yenildi gene de geyiğin yaşama sevincineve bu tılsım, mermeri eriten anlam tortusuçözülsün diye öldürüldün derimle kanım arasında.Ama bir aşkın yangından doğuşuna katıldım,benim işim sizin için korkmak olsun.Yüreğimle bir söyleşiye çalıştım durdum.

Varlık, Kasım 2001

Temalar