Etinizdeki Acı

Hangi an'a dokunsam, avuçlarımdasesinin yeşeren içi. Su unutur belkisildiğin kelimeler kadardır anlamkonuş ki bölüneyim, yarıl kianlatabil kendini.Kaosu başlat,özenip durma taşın yalnızlığına, hadiaramıza iki uçlu bir mızrak koyalımboğucu bir yakınlık olsun akşamaşklara öğret bunu; su, terlediği için sudur.Ve ölmekten yorulan dünyabiriktirdiğin yüzlerle bir korku odasısınbirazdan Amerika, birazdan Afganistangöle düşen ut sesiherkesin boynunda ipten bir yasa.Öpüşülen kızların kardan yüzü uzaktakusturuldu küçücük çocukların içindeki gökyüzüdüşeceklerini bile bile sarkıp durdular karanlığakördünüz birbirinizesağırdınız ormanların sesine.Oysa kentler başka görünürdü dağlara bakıncagöz incinirdi bu yolculukta. Denizkaynadığı zaman, ilk işim kandırmaktı kalbimiince hüzün, keskin yalnızlık ve senbu geceyi deneme; suçun tarihini anlaonun parmak izi korkudur sana.Her şey ölüdür zaten kandan yoğun değilseyankılanan sesiniz etinizdeki acı.

Kum, Ocak 2002