Bir İnsanın Asılırken Tekmelediği Boşluk

Geçersiz bir yolculuk seninkidönüp arkana bakıyorsun.Kıyıların çoğalıyor ama darsın kendinebir imgenin borcusunavucunda bir kan damlası.Anlat bunu bir insanın hiç yaşamadığına.kırgınlıklarını gezmelere götür;boynu kesik ince tarihuyumsuz bir anı gibi durur ölüme karşı.Sen kocaman bir aşk saklarsın ağzındasana benzesin diye yontarım kalbimibeni bağışlama, uzaklara bırakgeri al sonsuzluğunubazen boğucudur buluşmaların koyu denizi.Koyuhüzün bir sabah som sıkıntıdafırtınanı dinlendir ve anlat bunlarıBir çocuğun ansızın yalnız kalmasına.Dolgun bir su sesi olsunsürekli ve sarmaşık bir umut.kal orda; gelip çarpacaksın yoksaçoğul bir arkadaşlığın kül olmasına.Aramızda bir insanın asılırken tekmelediği boşluksıyrık kelimeler, yanık yüzünve bir daha hiç konuşamama korkusu.

Edebiyat ve Eleştiri, Kasım-Aralık 2001