Anlam Tortusu

Yaşarken ne çok durdurdunuz hayatı. Karıştınızçiçeklerin solgunluğu olduğunuz daha çok. Varlığınızyeni doğan bebeklerin kocaman şaşkınlığı.Bir şakayla çelişmek iyi ve yalan olmakbir roman kahramanı kadar. Unutuldudurmadan sıkılmanın bir dil olduğuanlatılanların ufuk çizgisi, turaç sökünü...Kemirilmiş tenin sonsuz sıcaklığı da.Sizin saatiniz durduruldu.Oysa unutkanlıktı korktuğunuz kelimeDişlerinizi kırarcasına ısırdığınız gülkucağınızda çoğalıp duran anlam tortusu,bozuk cümlelerde yanlış ihtilâlbir kamanın çırılçıplak öfkesi,ölümün keskin tadı.Uzakta, bekleten umut; ağzımızdaki katranve sonra ekonomi, hırsız, oynak ve tıkırında.Herkes bir yangın gibi kendine dönebilir aslındaKimi düşünseniz solmuştur kan kaybındanBunu bilenleriniz çatladı sevişmekten.Bir kırık eli anlatmak olanaksız bir başkasınaKimleri sevdiysem usulca ayrıldılar; bensekendimi bıraktım her gelişimde... Gurbetlerdensiyah-beyaz İstanbul hatırası.Aklımızda bir akarsuyu sevindiren kumsonsuz değişim, bir filin bilgeliğidedirten coğrafya, boşluğumda çalkalanan bir deniz.

Dize, Haziran 2001