Yoklukta Bir Adam

Büyüdü gözleri büyüdüYuvarlandı boşluktanBir duvar çöktü ansızınBir ayna parçalandıBir adam çıldırdı yokluktan

Elleri vardı damar damarParmakları vardı ince uzunSaçları vardı okşanmamışDudakları vardı öpülmemişGözleri vardı mahzun.

Bir böcek girdi kafatasınaKemirdi ümitlerini bütünBeklemekten çatladı dudaklarıUzattı ellerini var olmaktan öteyeDuydu çağrışını ölümsüzlüğün.

Nasırlı ayaklarına prangalarAk ellerine zincirler vurulduBir rüzgar esti karlı dağlardanÜç mızrak boyu yükseldi güneşBir adam vardı aramızda, yok oldu.