Yarınlara Açılan Pencere

Nerden geldik, nerdeyiz biliyor musunYüzyılar öncesi mi seviştik seninleİlk tanıştıgımızdan bu yana çaglar mi geçtiNasıl şimdi bir yerlere gidiyoruz elele

Anımsıyorum gözlerini, Babilde belkiBelkisin dillere destan asma bahcelerindeBelki de yitik bir Ege UygarlıgınınO Akdeniz mavisi sonsuz gecelerinde

Sen! En yakın olan bana, kanım gibiBeni her gün bir kez daha doguran kadınımGül behçem, ormanım, suyum, topragım, gögümSen! Dünya kurulalı beri aradıgım

Yeni dogmuş bir çocuk kadar tenhayım seninleEnginlerde kanat çırpan bir martı gibi hürümDurmadan bir agaç büyüyor sevgimizdenTa sonsuzlara dek uzuyor ömrüm

Seninle çaglar yaşadık biz, dünde degilZamanın ölümsüzlükle birleştigi yerdeyizSu gibi avuçlarımızdan akıp gidiyor günlerDoruklarında kar eksilmeyen tepelerdeyiz

Seni andıkça bir ışık vuruyor yüzümeYosunların yeşilinden, dalgaların köpügündenDenizler çekiliyor, daglar egiliyor ve yollarKısalıyor, yaşadıgımız aşkın büyüklügünden

Bu coşkun umutlar boşuna degil sevdigimBoşuna degil solan yaprakların bir bir yeşermesiBak! Bütün aydınlıgıyla duruyor karşımızdaBu günün yarınlara açılan penceresi.