Yargılama

Tutkum sevmektir benim, düpedüz ve yalınSevmek, acısını ve sevincini insanlarınYemin ederim, başka suçum yok, inanın

Demek sen insanları seviyorsun haSanık! Kalk ayağa

Evet, şairim, şiir de yazıyorum, doğruVazgeçilmez tutkum, ödevim benim buDüşünmeye, yazmaya benim de hakkım yok mu?

Demek sen şiir de yazıyorsun haSanık! Kalk ayağa

Yıkıldım, ezildim, acılar çektim gerçektenNe yaşamaktan korkum var, ne de ölmektenAydınlık yakın, ben umutluyum gelecekten

Demek sen hala yaşıyorsun haSanık! Kalk ayağa

Seveceğim elbette, yazacağım, yaşayacağımAyağa kalktım sayın yargıçVe hep böyle ayakta kalacağım