Ümit Yaşar Oğuzcan

Yanan Gül

Ne kadar saklasan özlediğin belliSöndüremezsin içindeki yangınıBaşlamışsa zamanların en güzeliArtık susturamazsın dudaklarınıAnlatır özlemini bana derindenYanan alnınla, terleyen avuçlarınAlevler taşarken gözbebeklerindenYakar degdigi yeri parmak uçlarınÇok geç bu sevdadan dönebilmek icinbak! şimdi seninle dopdolu aynalarBu özlemli halinle daha güzelsinBenimde saçımdan tırnagıma kadarTutuşan, yanan bir şey var her yerimdeSen şimdi alevden bir gülsün ellerimde.