Yalnızlığı Kadınların

Yalnızlığı kadınların, üşümüş, yorgunBir elin sallanışı açık pencerelerdenAnlatır aşkın güzelliğini uzun uzunKalan hatıralarla geçmiş gecelerden

Hep o eller ağlayan karşısında aynalarınHep o çileli yüz, o bekleyen dudaklarBir ses kulaklarında: Belki yarın, belki yarınSonra yeni bir sabah, yine bomboş sokaklar

Beklemek... Yalnızlığı kadınların büyükPencerelerde, kapılarda, evlerde, odalardaVe soğuk yataklarda mahzun, kırık dökük

Bazen mağrur gözleri bir noktaya dalar daAnsızın bir ateş basar solgun yanaklarınıBatırırlar kalplerine ince, uzun parmaklarını