Uzak Işıklar

Bir ışık yanıyor ortasında zamanınRembrand'dan kalma bir eski resim bu denizŞimdi bütün güzellikler köhne ve yalan sensizÇaresiz otlar gibi üzerinde dünyanınİşte en uzak olduğumuz yerlerde seninleyizRembrand'dan kalma bir eski resim bu deniz

Bir gül büyür ufukta tek başına, mağrurYanar uzakta, yanar gözlerin ışıklar misaliBaşlar ayrılık gecelerinin en güzel haliKi hala kıyılarımıza çarpar dururAydınlığında yıkanmış dalgalar besbelliYanar uzakta, yanar gözlerin ışıklar misali

Aydınlanır karanlık mağaralar ansızınBir şafak söker güzelliğinden gece yarısıSarar benliğimizi birden o kalp ağrısıDuygulu ellerin süsler rüyalarını aşkınEllerin ki dudaklarımın bitmeyen şarkısıBir şafak söker güzelliğinden gece yarısı

Denizler düşünürüm, gemiler düşünürüm seninleDurmadan çarpar bordamıza dalgalarKüpeştemizde soluk bir fener yanarIşırken karşı sahiller gözlerindeGideriz çirkinliklerin bittiği yere kadarDurmadan çarpar bordamıza dalgalar

Durur zaman bir taş düşmüşçesine denizeKarışır yosun kokularına bir gül kokusuKulaklarımızda denizin dinmeyen uğultusuYaşadığımız biraz benzer öldüğümüzeVe akışında güzelliğin hiç ölmemek korkusuKarışır yosun kokularına bir gül kokusu

Sen uzaklarda yanıp sönen o ışıkSen gül benzemeyen başka güllereOrada ne keder, ne gece, ne karanlıkİnsan bu dünyada seni sevmesin bir kereSen gül benzemeyen başka güllere

Sen kurtarıcı, sen gemilere yol gösterenSen ey uzak ışık aydınlatan geceleriEy gül, ey şafaktan güzel akşam üzeriSen her yerimize ayrı bir haz verenEşsiz güzellik sen, ay ışığı, deniz feneriSen ey uzak ışık aydınlatan geceleri