Ümitsiz Aşklar İçin

Ben ümitsiz aşklar için yaratılmışımAyrılıklar için, sonsuz kederler içinNe zaman ta derinden sevsem biriniEzilmeli yeni açmış gülleri kalbiminEn güçlü zehir olmalı aşk dediginAlkol gibi damarlarıma yürümeliSarmalı her yanımı gece oluncaİçimde bir çıbansa büyümeliİnsan sevince her gün bir kez ölmeliHer gün bir başka yerine saplanmalı o kursunYollara düşmeli, perişan deli divaneErimeli potasında o garip var oluşunArtık uzak bir anıdır huzur ve sukunO büyük yangın başlamışsa yürekteBir gün gelir de bu çaresizliginAranır bütün tesellisi ölmekteOyerde sevilmek de yalan sevmekteNereye baksan dizboyu karanlıkBoşuna bir ışık arama göklerdeHer şeyinle aşkın içindesin artıkBöyle gitgide derinlere çeker o bataklıkOrada ölümsüz olur nice kara sevdalıSevmek, hiç sevilmeden; korkunç güzelAşk dedigin karşılıksız olmalı