Sensizliğe Sone

Sensizliğin ölüme benzediği o yerdeBir el uzanır çeker beni yaşamaktanO kalır dolu, hüzün dolu gecelerdeBirer kan çanağı gözlerim ağlamaktan

Gitgide yayılır damarlarıma yokluğunBir hançer bilenir kalbimde soğuk, sivriDurup vurur başıma sarhoşluğunÜst üste içilen dopdolu kadehler gibi

Artık ne yapsam bos, uykular gitti gelmezVıcık vıcık bir gecedir ellilerimde kalanGüneş dogmayı, karanlık bitmeyi bilmez

Saplanır kalbime bir turlu geçmez zamanİçerim senden uzak günlerin getirdiğiYavaş yavaş öldüren bu zehir sensizliği.