Ümit Yaşar Oğuzcan

Sen Orada Ben Burada

Ben orada öldüm en çok orada bilmezsinOrada zaman buruşmuş bir eski resimdiOrada sen yoktun, gözlerin belli belirsizKoptum oradan, bir kırık heykelim şimdi

Bir kolum derin denizlerde tek başınaAyaklarım çöllerde kum tepelerinde gömülüAlıp götürür saçlarımı bir soguk rüzgarBen orada öldüm, en çok orada bir başka türlü

Hiç bende degilsin, burada yoksun kiOrada var mısın, ya da ben yok muyumTek degiliz seninle, bütün olmadık hiçŞimdi nerdeyiz nasılız bilmiyorum

Orada akşamlar daha çok serinBen bu kadar degilim, bu kadar yıkıkSarhoşum, kederliyim, yoksulum, sensizimOrası sisler içinde orası karanlık.

Bensiz oldugun yerde degil mi en güzelsinBensiz oldugun yerde şöyle şarkılarını aşkınıBir mermeri al, yont, şekil ver ona bendenBir günah işlercesine sessiz ve dalgın

En iyisi sen burada kal, hep buradaEllerinle kal, dudaklarınla, gözlerinleTut ki bütün renkler senin mavi kırmızıBurada her şey sen nasıl istersen öyle

Bir büyük ayna duvarlar çok büyükOrayı düşünme hiç burada soyunUtandır duvarları pencereleri, kapılarıİki yalnızız şimdi anlıyor musun

Var sandıgın sen sen degilsin bir başkasıBenim anlasana benim o yok dediginSabahları bir serin havayım içine dolanBenim akşamları pencerende bekledigin

Hiç bir şey bilmiyorum, sen anlıyorsunSenin bilmediklerini anladıgım gibiGüzel, parmaklarının degdigi bir şeySensizlikler içinde seninle olmak iyi

Orada bulutlar yagıyor paramparçaOrada aglayan daglardır göge en yakınOrada sen yoksun, orada bir şey yokOrada kan ve ölüm, orada yangın

Temalar