Sen, Ağlama

Ben ağlayan şairimBana gülmesini ögretmedilerEgil de bir bak mahzun yüzümeAnlatır sana çektiklerimiBirer bıçak yarası gibiAlnımdaki çizgiler

Ben mutluluk nedir bilemedimSaçlarım okşanmaya alışık degilHep böyle dalıp gider gözlerimVe ne zaman düşünsem geçen günleriBir karanlık basar içimiAydınlık degil

Seni nasıl severim bilirsinNasıl yanarım özlemler içindeBastıgın yerler cennet olurBilirim en serin rüzgarlar gelirsinYine de yanar tutuşurum benCehennemler içinde.

En mutlu sandıgın yerde kederliyimBen seninle sensizligi düşünürümBir korku düşer içime apansızBurkulur yüregimSeni şiirlerimde bin yıl yaşatır daBen bin defa ölürüm

Bir gün yoklugum bir gölge gibiDüşüverirse gözlerineUnutma aglayan şairiniUnutma o günde kapanıp dizlerineKendi yokluguma kendim aglarımSen aglama e miSen aglama e mi?