Rıhtımda

Bir beyaz gemiydi ayıran onlarıKadın güvertedeydi, adam rıhtımdaSimdi unuttum yüzünü kadınınAdamın gözleri aklımda

Kana bulanmış bıçaklar gibiUzun kirpikleri ıslaktıAdam dertli, adam darmadağınDokunsalar ağlayacaktı

Adam bitkindi, adam seviyorduKalan kederdi, giden gemiyseTas olduğu içindir dedimRıhtım taşları erimediyse

Derken bir düdük ottu ansızınBembeyaz gemi gitgide ufaldıKorkunç yalnızlığıyla baş başaRıhtımda bir adam kaldı