Otuz Beş Duvarı

Ölümü düşünüyorumO büyük yalnızlık içindeyimKulaklarımda duymadığım bir musikiKaskatı kesilmişim, kalbim durmuşArtık hiç bir şeyi görmüyor gözlerimİçimde ne bir umut, ne yasama zevkiElim, ayağım buz gibi olmuşOlumu düşünüyorumKulaklarımda duymadığım bir musiki

Olumu düşünüyorumLalelimde bir sokaktan tabutum geçiyorSaygı durusunda bilmediğim insanlarButun pencereler acık biri kapalıKederlerim, ümitlerim, hayallerimVe gelen bir iki dost mezarlığa kadarSonra kadınlar gözleri yaşlıOlumu düşünüyorumButun pencereler açık biri kapalı

Ölümü düşünüyorumSimdi beni gömüyorlar bakAğlıyorsun, ellerinde dağ menekşeleriHazin bir parıltı gözbebeklerindeİçin ziyanla doluyor, kahroluyorsunHatırladıkça geçmiş günleri geceleriBir acı ki öyle büyük öyle derindeOlumu düşünüyorumAğlıyorsun, ellerinde dağ menekşeleri

Ölümü düşünüyorumDediği çıkmıyor Cahit Sıtkı’nınOtuz beş duvarını aşamıyorumÜzülme sevdiğim artık ayrılıyoruzİnan yokluğuma ben de bir oluyumO yalan dünyanızda yaşamıyorumYıl 1961, ya Haziran ya TemmuzÖlümü düşünüyorumÜzülme sevdiğim artık ayrılıyoruz.