Ümit Yaşar Oğuzcan

Önce Ellerin

Önce ellerini gördüm; nasıl aydınlıktı öyleYıllardan bir yıl, vakitlerden bir akşamKovdu çevremden bütün kötülükleriÖnce ellerinÖnce ellerini gördüm, tuttum, bırakmam

Bilmezdim eskiden ben bu şafaklarıÖğrendim nasıl da güzelmiş yeryüzüBir mutluluk yayılır avuçlarındanÖnce ellerinBenim dinlediğim ellerinin türküsü

Yağmur mu yağan öyleyse dinleIslandım, üşüdüm senden uzakta, beni bırakmaTut ki sensizlik bir ölüm başka türlüÖnce ellerinÖnce ellerin geliyor aklıma

Bir büyük resim çiziyorum gökyüzüne, seyretŞu bulut ellerin işte, mutlu, serin, beyazNe güç bu rengi bulmak, bu rengi vermek sanaÖnce ellerinEllerin bir duygudur anlatılmaz

Gün olur hüzünlü bir musikidir duyduğumEllerinde keman telleri, piyano tuşlarıÖyle bir yaşamaksın ki hiç yaşamamakÖnce ellerinÖnce ellerin sonra bu gözyaşları

Dupduru yeraltı nehirleri gibiÖyle aydınlık gülüşün kadarHer şey bir gün çekilir, biter ve ölürÖnce ellerinVe yokluğumuzda sonra ellerin yaşar

Ellerin anlatır sabahın olduğunuEllerin yoksa bil ki gece ve karanlıkMevsimler onlarla değişiyor görüyor musun?Önce ellerinAnlasana ellerindeyim artık.