Ümit Yaşar Oğuzcan

Neden Sonra

Bir gün demek ne kadar hazinAnılarla dolu gecen yıllara! ...Bakıp da ardında kalan yollara;Geri dönememek tek bir an için!

Büyüttüğün artık umutlar değil,Simdi tek gerçek var; çaresizliğin.Bak! Fırçan kirilmiş, bomboş tuvalinNe biraz renk kalmış, ne de bir sekil

Silinmiş o portre, göremezsin ki!Daha yakından bak dilersen, eğil;Hani o maviler? Hani o sekil?Uçup gitmiş mi ne? Hani o sevgi?

Nerde o dostluklar? Güzel yalanlar?Bu kalp neden değil eskisi gibi?Bir başka dünyada bulursun belki,Geçer de aradan nice zamanlar...

O yer umutların söndüğü yerdir,O yerde zavallı butun insanlar!Sairler, bilginler ve kahramanlarO yerden hüzünle geçtiler bir bir

Arındılar sahte, yalan ne varsaSonunda denize ulaştı nehir;Ne bir beste kaldı, artık ne şiir!Bitti aldanışlar, bitti her tasa...

Nice sevenleri aldı o deniz;Yine uygulandı en eski yasa;Uzak bir sevgimden her ne kalmışsa;Unutuldu. Ve duruldu kalbimiz.

Yıllar geçti... Neden sonra anladık:Yüce olan, bağışlayan tek biziz!Her kadehte kalan tortu sevgimiz,Her yerde o güneş, hep o aydınlık...