Milyon Kere Ayten

Ben bir Ayten'dir tutturmuşumOh ne iyiAyten'li içkiler içip sarhoş oluyorumNe güzelHoşuma gitmiyorsa rengi denizlerinBiraz Ayten sürüyorum, güzelleşiyorŞarkılar söylüyorumŞiirler yazıyorum, Ayten üstüneSaatim her zaman ya Ayten’e beş varYa Ayten’i beş geçiyor.

Ne yana baksam gördüğüm oGözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyorBana sorarsanız mevsimlerden Ayten’deyizGünlerden AytenertesidirOdur gün gün beni yaşatanOnun kokusu sarmıştır sokaklarıOnun gözleridir şafakta gördüğümAkşam kızıllığında onun dudakları.

Başka kadını övmeyin yanımda gücenirimAyten’i övecekseniz ne ala, oturabilirsinizBir kadehte sizinle içerizAyten’li iki laf ederizOnu siz de seversiniz benim gibiAma yağma yokAyten’i size bırakmamAlın, tek kat elbisemi size vereyimCebimde bir on liram varOnu da alın gerekirseBen Ayten’i düşünürüm üşümemÜç kere adını tekrarlarım karnım doyarParasızlık da bir şey mi?Ölüm bile kötü değilAytensizlik kadar!

Ona uğramayan gemiler batsınOndan geçmeyen trenler devrilsinOnu sevmeyen yürek taş kesilsinKapansın onu görmeyen gözlerOnu övmeyen diller kurusunİki kere iki dört, elde var AytenBundan böyle dünyadaAşkın adı Ayten olsun.