Mektup - II

Biliyor musunSenden ayrılalı sakal bıraktımZamanının akısına koyuverdim kendimiGömleklerim kolalı değil artıkPantolonumun ütülü değilAyakkabım boyalı değilÖylesine değiştim kiGörsen tanıyamasınSabahları gün doğarken kalkıyorumİlk isim bir sigara yakmak oluyorVe bir sure denizin hışırtısını dinliyorumSonra, apansız sen geliyorsun aklımaGözlerin, dudakların, ellerin geliyorSimdi nerdesin kim bilirYatağında uyuyor olmalısınArtık beni görme rüyalarındaKorkarsın.Mevsim sonbahar malum yaSerde de kor olası sairlik varBoyuna hüzünlü şeyler düşünüyorumAğaçların yaprakları dökülmeğe başladıKeskin poyrazlar esiyor kuzeydenKuşlar durmadan göç ediyorAra sıra düsenler oluyor yorgun ya da yaralıTutup okşuyorum tüylerini, gagalarından öpüyorumVe diyorum kiSana kavuşmak için bir göçmen kus olmalıİste böyleGünler, haftalar geçip gidiveriyorSacım, sakalım birbirine karıştıYine de her gecen günKendime biraz daha alışıyorumVe biliyor musunUnutamayacağımı bileSeni unutmaya çalışıyorum...