Köpek Yalnızlığım

Benim yalnızlığım köpek yalnızlığıSürer bütün sokakları boyunca dünyanınNereye varsamOrada yalnızlığı beni bekler bulurum

Her sabah evler boşalırBir sel akar sokaklardan caddelereBen kendi içimde kaybolurumNe gidecek yerim vardır ne bekliyenimGökyüzü saltanatım, dünya soframdır benimZamanlar geçer, mevsimler değişirDeğişmez benim kaderimGörür yüzüme bakanlar ilk aldanmışlığımıSöyler köpek yalnızlığımı gözlerim

Ne zaman ellerin elime değseİnsan yüreğim o zaman çarparYalnızlık bir o zaman terk eder beniTutar eşsiz gözlerin dağınık saçlarımdanO ışıktan dünyasına sürükler beniEllerin bir bir ayıklarEski halimden ne kalmışsaDoldurur sevgiyle, umutla, aşklaSuyum çekilmişse, içim boşalmışsaVerdiğin mutluluktan, sunduğun aydınlıktanBir anda değişir bakışlarımÇözülmüş bir yumağıYeniden sarmaya başlarım

Işıkların demet demetDenizlerin dalga dalga gelir üstümeYokluğun ölümeVarlığın aşka çağırır bir yandanBilirim biraz sonra gideceksinSaatleri durduramamİnsanları öldürememNe çare ben de güçsüzüm bir yerdeKadere karşı duramamVe işte çirkin alınyazımSensizliğe mahkum ederİşte o zamanYıkılmış bir şehirdir kalbimİçinde baykuşlar öter

Dünyaya gelişiminKırkıncı yılına bir basamak kalaBütün basamakların çöktüğünü hissederimDünyaya gelişiminKırkıncı yılına bir basamak kalaO kırk kuruş etmez kaderimHer adım başında beni bir kere boğmaya başlarGözbebeklerim sönmeyeEllerim soğumaya başlarTaşlar yağar üstüme gökyüzündenUzun, sivri iğneler saplanır tenimeBir kere daha içim isyanla dolarBir kere daha lanet ederim dünyaya geldiğime

Kapını açık tut, pencereni kapatmaYarın evinin önünden ben geçeceğimO zamanDuvarların ağladığını duyacaksın

İlk çağırışımda gelİkincisinde çok geç olabilirVe ben ilk çağırışında geleceğimİkincisinde çok geç olabilirKimbilir nasılım ve nerdeyimBulursan ne olur beni bırakmaBulamazsan aradığın yerdeyimHani o toprakla denizin kesiştiğiKumların üzerine yorgun gölgelerin düştüğüSevenlerin ürkek adımlarla buluştuğu o yerde

Yoksul rıhtımlarda köhne gemilerBenden bir parça koparıp giderBen hep böyle yarım, ben böyle kırık dökükNe olur beni bırakma buluncaVe ilk çağırışımda gelSarsın krallığım yeryüzünü bir uçtan bir uca

Elini uzatsan tutacaksınYakındayımBaksan göreceksinGörsen seveceksinAradığın benden başkası değilFarkındayımBenim yüreğim değilKayan bir zamandır avuçlarındanUzat ellerini susadımGüzelliğinBir eski şarap gibi sızıyor parmak uçlarından

Gel diyorumİlk çağırışımda gelGel kiAydınlığındaBütün geceler gündüz olsunDinle, uzak bir saat onikiyi çalıyorNe güç anlamıyor musunBir ömür boyu arayıp da seni bulmamakBen yokluğunda böyle yok, böyle yoksunBen yokluğunda böyle paramparçaSensiz olmak hiç olmamak

(İstanbul, 1965)