Karanlıkta Erimek

Şurada bir kapı olmalıSenin ölümsüzlüğüne açılanBir kapı olmalı şuradaBulabilsemKollarımın bütün gücüyle vuracağımEr geç sesimi duyuracağım sanaBaşımı soğuk demirlere dayayıpAdını söyleyeceğim mahşer gününe kadarDağlara taşlara güzelliğini haykıracağımVe bütün yaratıklaraRüzgarın söylediği bir masal gibiSeni anlatacağımDünyaya ilk gelişimiz değil buYüz binlerce yıl önceBir de taş devrinde gelmiştikSenin için vahşi hayvanlar vurmuştum o zamanPars dişlerinden bir gerdanlık yapmıştım boynunaNice mağara duvarlarına güzelliğini kazımıştımNasıl hatırlamazsınO zaman da gökyüzü bu kadar maviOrmanlar yemyeşildiO zaman daYalnız karanlıktan korkarGüneşi tanrı bilirdikBunca yüzyıllardırİnanHiçbir şey değişmedi yeryüzündeBelki biz değiştikSevgilerimizi söyleyemez oldukGöremez olduk nice güzellikleriYalanı öğrendikUtanmayı öğrendikİnandık sonralarıBütün yaratıklardan üstün olduğumuzaBüyük zekamızÖnce kafesi, zinciri, zulmü icat ettiİyilik güzellik ve doğruluk adınaHiçbir şey kalmadı inandığımızAradan bin yıllar geçipAtom parçalanıncaya kadarZaten paramparça olmuştu insanlığımızBöylece bir karanlığa düştükKaranlık bizi başka bir karanlığa götürdüSarnıçlardan, dehlizlerden, girdaplardan geçtikSana yaklaşmak içinDallarından gün ışığı geçmeyen ormanlara düştükAramızdaki demir kapı belki hiç açılmayacakSenin ışığını görmeden kapanacak gözlerimizKaranlık aman vermiyorHangi kapıyı aralasak geceNe yapsak çaresizKokunu getiren rüzgar da olmasaBir manası kalmayacaktı yaşamanınŞimdi hiç değilseHayaliyle avunmadayızZaman içinde bir başka zamanınİnsan çırpındıkça bir bataklığa saplanıyorYaşadıkça ölümeÇaresiz olmak bir şey değilÇaresizliğini kabullenmek zor geliyor insanaAynaya bakıyorumBir beyazlık, bir boşlukHani benim yüzümDudaklarım, ellerim haniHalbuki gözlerim de görüyorKör değilimFakat sen varsın içimdeYakan, kör eden bir karanlığın var seninNefes, nefes yaşadığımızAvuç, avuç içtiğimiz bir karanlığın varKahrolası zamanın ortasındaBüyük bir fırın yanıyor besbelliAlevleri asırlık çınarlar gibiBüyük bir fırın yanıyorGörüyor musunŞimdi bütün ihtirasların sustuğu saatteyizElini sürdüğün her şey yok olabilirHer şey eriyebilir şu andaBu varlığın yokluğa yaklaştığı andırZayıf ellerin bu anda bütün yaratıklardan güçlüBu an iri gözlerinde her şey yüceNe insanlar faniNe dünya ölümlüAl beni de erit ateşinde gözbebeklerininErit beniRuhumu aşkının potasında yakKahrolsun bu karanlıklarBu mesafelerBu zamanBen seni istiyorumYa seninle yaşamakYa da sende yok olmak