Ümit Yaşar Oğuzcan

Kanser

Bütün denizlerin ayni limana çıkması neden?Neden gökyüzünun bu sinirsiz karamsarlığı?Yitirecek neyimiz var ki umutlarımızdan başka?Ve batacak başka bir gemimiz mi kaldı?

Dev bir ağaç yapraklarını dokuyor içimizdeNereye baksak her haliyle o çıldırtan sonbaharKaç yüz org birden çalınıyor, duyuyor musun?Hani o birlikte söylediğimiz şarkılar?

Ne oldu o düşlere? Nemde o iyimserlikBiz seninle şatolar kurmadık mi bir zamanSimdi biz o değiliz sanki, hiç o olmamışız,Sanki bir şey var incinen dağılan bozulan.

Su martinin kanatları neden kırık biliyor musun?Bu adamı dört duvar içine kim koydu sensiz?Eğil bir kuyuya seslen, yankılanan benim hepBenim içimde can verdi o gök o deniz!Sonunda tek başımayım, bak böyle bıçaklanmış!Biliyorum bir olu var, ama ne? Ama kim?Soğuk, merhametsiz kollarıyla sarmış her yerimiBir KANSER tümürü gibi buyuyor çaresizliğim.