Ümit Yaşar Oğuzcan

Kan Denizi

Bir zakkum bahçesi bir kan denizi,Yaşamak bildiğimiz, darmadağın.Sabırla işlemek ölüme kendimizi,Teni alıştırmak soğukluğuna toprağın.

İple çekmek gecelerden şafakları,Sonra koşmak o büyük geceye doğru.Bir gün kanımızla beslemek topraklarıVe yaşadıkça hiç ölmemek korkusu.

Favoriye eklemek, not almak ve koleksiyonlara kaydetmek için etkileşimli okumaya geçebilirsin.