İstanbul Yalnızlığı

Farzet ki bir bataklığa düşmüşsünKader seni bir yerlere doğru çekmekteSen istediğin kadar kaç bu yalnızlıktanYalnızlık sana gelmekte

O yalnızlıktır günlerin getirdiğiO hüzündür kalan bu günden yarınaBoşuna çırpınmaların, yakarmalarınNe ellerine hükmün geçer ne ayaklarına

Yaşamak bir kör döğüşüdür amansızMilyonlar bir seldir bu şehirde akıp giderBu yerde insanlar bin yıldan beriYalnız yaşadılar, yalnız öldüler

Bu şehirde bir pastır yalnızlıkBir zincirde yüzyılların bıraktığıYum gözlerini daha iyi göreceksinSeni çepeçevre saran bu yalnızlığı

Ve bir gün her şeye sen de alışacaksınDilin varmayacak yalnızım demeyeUnut artık bildiğin bütün şarkılarıYalnız yaşa ve hazırlan yalnız ölmeğe