Ümit Yaşar Oğuzcan

İstanbul

Evin içinde bir oda, odada İstanbulOdanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanıKadın çantasını açtı, çantada İstanbul

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördümÇekmeğe başladı, oltada İstanbul

Bu ne biçim su, bu nasıl şehirŞişede İstanbul, masada İstanbul

Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdıkBir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

İnsan bir kere sevmeye görsün, anladımNereye gidersen git, orada İstanbul.