Ümit Yaşar Oğuzcan

İnsanoğlu

-1-

Ne tuhaftır şu insanlarKimi zincirleri içinde hürKimi esir olmaktan bahtiyarKimi de benim gibi binbir şeyi düşünür

Ne tuhaftır şu insanlarKimini yel alır, su götürürKiminin çilesi sürer mezara kadarKimi de gününü gün etmeyi düşünür

-2-

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğerAnlaşılmadı gitti mısralarımÇünkü insanlar benim halime gülerBense onlar için ağlarım

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğerBirimiz gülsek, ağlıyor onumuzBizden kara değilmiş gecelerBari karanlık olmasaydı sonumuz

-3-

Nice insanlar gördüm ki benDudaklarında en ateşli türkülerBarış içinde yaşamayı bilmedenBir savaş meydanında öldüler

Nice insanlar gördüm ki benDudaklarında en bayağı şarkılarVe gözlerinde ihtiras ışığı eksilmedenBirer ilah gibi yaşadılar

-4-

Yarabbi, adaletin bu mu?Kuş uçar, yılan sürünürDüşünmek istemem fani olduğumuVerdiğin nimetlere şükür

Yarabbi, adaletin bu mu?Yaşayan yaşar, ölen toprağa gömülürVe hayat sadece bir arzu muBizi korkutan ölüm müdür?

-5-

Söyleyin ey çizgiden hayaletlerArtık ihtiyar olduğumuz gerçek mi?Kaybolan o gamsız saatlerHiç geri gelmeyecek mi?

Söyleyin ey çizgiden hayaletlerİn misiniz, cin misiniz?Ya siz, ey eşsiz faziletlerFazilet olduğunuza emin misiniz?

-6-

Beni kendimden ayırma ya rabbimVerdiğin her dert benim içindirBu saatte içimde seslenen kimBu ürpertici ses kimindir?

Beni kendimden ayırma ya rabbimİçimdeki şeytanı susturÇünkü başım, vücudum, kalbimYalnız bana mahsustur