Hiroşima

Önce bir bulut yükseldiYerden göğe dogruBen gördümAkahito gördüYuhara gördüHisaki gördüYaşayanların hepsi gördülerşimdi yaşayanlar diyorumOysa ben kaldımOnlar öldüler

Pirinç tarlasında kadınlar öldüMemede çocuklar öldüÇiçekler öldüKuşlar öldüVe sevgilim sanuki öldüSanuki'yi seviyordumSanuki öldüSanuki öldü

Ateşten top kayboldu göklerdeArdındanBir çölün sessizliği çöktü şehreBulutlar gittiRenkler gittiSesler gittiGülerkken ölmüştü babamAnam Chiyo-No ağlıyorduVe kız kardeşim ShiraraAh ShiraraO da saçlarını tararken öldüShirara, ah ShiraraAynada unuttu gençliğini

Ve ben YamamuraBizim sokaktan bir ben sağ kaldımBizim sokağın ağaçları da öldü

Ve ben Yamamura17 yıl geçti aradanHala yaşıyorumAğaçları, çiçekleri görmeden

Ben YamamuraKör ve sağırÇoktan öldümKimse farkında değil