Güneyin Ağustosları

Benim memleketim yanar kavrulur şimdiTarlalarda başaklar sararmıştırYel esmez, yaprak kımıldamaz ağaçtaİnsanları yağmur diye göğe el açmıştır

Bir bulut görünse uzaklardan, güler yüzleriYalınayak çocuklar koşuşur tozlu yollardanOysa ne yağmur yağar, ne rüzgar çıkarBilmem ki Tanrı ne ister bu garip kullardan

Geceleri gökte binlerce yıldızAydınlatır yamalı cibinlikleriErkekleri uyur, hayale dalar genç kızlarıGiyerler düşlerinde beyaz gelinlikleri

Gönüllerde umutlar hevenk hevenkÜzümler bağlarda salkım salkımdırEllikten çıkar elleri pamuk toplamaktanOnlar benim memleketlim, benim halkımdır

Alışkındırlar her mihneti çekmeğeDerileri güneşten kalınlaşmış, kararmıştırDururlar güneşin altında bir kara heykel gibiYüzlerine bakmayın, sıtmadan sararmıştır

Benim memleketim yanar kavrulur şimdiBıçak açmaz ağızları, her gün aynı matemdirYağmur değil, alev yağar, ölüm göklerdenAğustos burda cennet orda cehennemdir