Güller Ağlar İçimde

Duysak ayak seslerini akşamınVe sokaklardan el ayak çekilseBir ürpertiyle duyarım o zamanSeni çağıran sesi uzaklardan

Ne zaman ayrılık saati gelseBir gariplik çöker içime birdenKalan tek anı gibi bir devirdenDurmadan çalınır o gamlı besteSanki bilir de hazin öykümüzüBulutlar ağlar, kararır gökyüzü

Ne zaman ayrılık saati gelseBir çaresizliği anlatır gibiBirden değişir gözlerinin rengiMavi solar, koyulaşır yeşilseSarınca ruhunu eski bir hüzünUçar gider pembeliği yüzünün

Ne zaman ayrılık saati gelseUzatsan özlemle dudaklarınıTüm ağaçlar döker yapraklarınıNe çiçek kalır ortada, ne bahçeSadece uğultusu o rüzgarınVe bir umut kırıntısı: belki yarın

Ne zaman ayrılık saati gelseBir fırtına çıkmışçasına, büyükİçimizdeki güllerin boynu bükükBir zaman kalakalırım öyleceNeden sonra gittiğini anlarımİçimde güller ağlar, ben ağlarım.