Ümit Yaşar Oğuzcan

Gidişin

Gidişin ölümüydü umutlarımınGüllerin yüreğimde can verisiydiUfkumda her aksam hüzünlü ve dalgınSeninle batan ömrümün güneşiydi

Ardında bir İstanbul bıraktın öksüziçimde yokluğun ateşini yaktınKaranlıklar ortasında güpegündüzYıkılmış dağılmış bir adam bıraktın

Gün, Gün yaklaşan bir şey var; ölümü mü ne?Değilse içimde bu ürperti neden!Dolasan kim benimle deli divane

Güzel olan herseldi seninle gidenSimdi butun hayallerim yoksul kaldıgittin, BANA BU REZIL ISTANBUL KALDI