Galata Kulesi

6 Haziran 1973Pırıl pırl bir yaz günüydüAydınlıktı, güzeldi dünyaBir adam duştu o gün Galata KulesindenKendini bir anda bıraktı boşluğaÖmrünun baharındaButun umutlarıyla birlikteParamparça olduBir adam duştu Galata KulesindenBu adam benim oğlumdu

Gencecikti VedatIşıl ışıldı gözleriİçiBütün insanlar için sevgiyle doluyduÇıktı apansız o dönülmez yolculuğaKendini bir anda bıraktı boşluğaSondu güneş, karardı yeryüzü butunZaman durduBir adam duştu Galata KulesindenBu adam benim oğlumdu

'Acarken ufkunda güller alevden'Çıktı, her günkü gibi gülerek evdenKimseye belli etmedi içindeki yangınıYürüdü, kendinden eminSonsuzluğa doğruGalata Kulesinde bekliyordu ecelBir fincan kahve, bir kadeh konyakOlum yolcusunun son arzusuydu buyduBir adam düştü Galata KulesindenBu adam benim oğlumdu

Küçücüktü bir zamanKucağıma alır ninniler söylerdim onaUyu oğlum, uyu oğlum, ninniBir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat6 Haziran 1973Galata Kulesinden bir adam attı kendiniBu nankör insanlaraBu kalleş dünyaya inatSimdi yine bir ninni söylüyorum onaUyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat.