Düşüle Gerçek Arasında

Durup seninle karsılaşıyorum her yerdeKarsıma çıkıyorsun her köşe başında senKimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda, caddelerdeGöz göze geliyoruz, saatlerce bir şey söylemeden.

Hiç değişmemiş diyorum içimden, ne güzelİste yine o! Yine mahzun, yine dalgın, yine ürkekHadi gel diyor dudakları.----Özledim, hadi gelBiliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek.

Bu bir aldanış mi? Yoksa var oluş mu yenidenSöyle bir son mu? Bir başlangıç mi? Bir donuş mu?Ne oldu o güzelim zamanlara ansızın uçup giden?

Hadi uyandır beni, söyle; gördüğüm zamansız bir duş mu?Hadi git, uzaklaş, yokluğuna inandır beni gerçektenYoruldum, her bulduğum yerde seni kaybetmekten

UMIT YASAREn Eski Yalnızlığımdır Aşk Benim

En eski yalnızlığımdır aşk benimGitgide büyüyen karanlıklarlaNe zaman sevdiysem kavruldu tenimBir ateşin açtığı yanıklarla

Sabahı olmazdı çok gecelerinAlır, götürürlerdi beni onlarÖptüğüm elleriyle, korkunç derinBir uçurumun kenarına kadar.

Sonra bırakır giderlerdi, üzgünBakardım sessizce arkalarındanSonra umutsuzluk, gözyaşı ve kan.

Bütün umutlarım biterdi bir günBir gecenin orsacında kalırdımTek başıma ben, ben ve yalnızlığım.