Ümit Yaşar Oğuzcan

Dost Bildiklerim

Sanırdım gündüzdü onlarla gecemİçimde ümitti dost bildiklerimNe zaman yıkılıp yere düştüysemBırakıp da gitti dost bildiklerimHepsi varken baharımda, yazımda:Kışın bir burukluk kaldı ağzımdaSeneler senesi oysa gözümdeCihana eşitti dost bildiklerimNerde o sözlere kandığım günler?Her gülen yüzü dost sandığım günlerAcıdan kahrolup yandığım günlerTa canıma yetti dost bildiklerimMeydana çıkalı asil cehrelerAydınlanmaz oldu artık gecelerYalanlar tükendi, indi maskelerBirer bitti dost bildiklerimKorkar oldum bana *dostum* diyendenYoksa yok olandan, varsa yiyendenNe onlardan eser kaldı ne bendenBeni benden etti dost bildiklerim