Ümit Yaşar Oğuzcan

Denize Kavuşan Nehir

Sen üzerinde nice şafakların söktüğüSevgi denizlerime akan büyük nehirSen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyüSen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

Durmadan bir gül açar ellerinde pembeSen nefes alışı en bakir güzelliğinGözlerin midir parlayan gökyüzündeBir güneş doğarcasına geceleyin

Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzelBir bahar bahçesi olur güz bahçeleriEn karanlıklarda bile uzanır bir elKendiliğinden açar sabaha perdeleri

Sen varsan dallarda kuşlar memnunTüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başkaÖylesine gerçek ki var olduğunÇarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

Tutsam ellerini içim ürperir hazdanBaşım döner gözlerin gözlerime değseKalan tek hatıradır gülüşün bir yazdanYokluğun da odur senin ölmek neyse

Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğüHer zaman en güzel, her yerde eşsizSen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyüSen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz

Temalar