Ümit Yaşar Oğuzcan

Değişik Zamanlar

18.45

En geç yediye çeyrek kala evdeyimBen gelene kadar bütün üzüntülerinden kurtulmalısınBorcumuz varmış, derdimiz varmış düşünmeÜmitsizlik fakirlerin harcı değil

Saksının yerini değiştirGöreceksin daha güzel olacakAç pencereyi odamız havalansınSonra mutlu geceleri düşün sabahları değil

Gelir gelmez sarıl boynuma, öp beniGeçsin bütün yorgunluğum dudaklarındaDoldursun yatakları aşkımızBiz de insanız elbet Tanrı Değil.

22.30

Seni bir güzel öpmeliyim önceDudaklarımın nelere kaadir olduğunu anlamalısınSonra sen istemelisin yatağıO baygın başdönmesiniO tatlı yorgunluğuO ölüp ölüp yeniden var olmayı

Yatağımız büyük olmalı büyükBir odayı doldurmalı kucaklaşmamızKırmızı ışığı sevmemyeşil bir ampul yanmalı abajurdaDışarısı alabildiğine karanlık olmalıSenin mutlu aydınlığına inatVe ben sabahın ilk ışıkları altındaSeni bir kere daha sevmeliyim.

7.15

Beni 7.15 de uyandırAkşamdan kur saati uyuyup kalmayalımZamanlar içinde en güzel sabah çayıSonra giyinip traş olmalıyım

Artık ayrılmalıyız, üzülmeGöreceksin akşam çabuk olacakHaydi gülümseyerek uğurla beniSon otobüse yetişmeliyim.