Çok Sevmek

Bizi kandıran o şarkılar, o mavi geceO sıcaklığı beyaz ellerin, o ilk bakışSebepsizliğin sebep olduğu şafak vaktiO çok sevmek gecelerde o çaresiz aldanış.Uzayan saçlar, alnında avuçlarımızınİste o, insanin bir yerde, aşka boyun eğmesiKırılmak, bölünmek, o hep bütünlenmekO çok sevmek, tenin bir başka tene değmesi.Yanmak mi o eski cağlarda yanmakKul olup savrulmak rüzgara karşıİlk kesilmişliği mağrur ellerimizinO çok sevmek, kanımızın o ilk akısı.İşte pınarlar, testiler, ırmaklar, çeşmelerKanlı avuçlarla içmek aşkı kanmadanO kıyılarımızdaki denizin ilk coşkunluğuO çok sevmek büyütmek onu hep, orada o zaman

Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızıYazmak her şeyi bir bir kumların üstüneO her işkenceye mahkum olmuşluğumuzO çok sevmek, daha çok sevmek günden güne.

Öyle delicesine, öyle korkunç, öyle çılgınO çok sevmek o yanardağ, o ateş, o yangın...