Büyük Yalnızlık

Önce çaresizlik çaldı kapılarıSonra yoksullukBütün aşina çehreler silindi aynalardanBir anda boşaldı dünyaYapayalnız kaldık

Tez tükendi umut ekmeğiBitiverdi suların hayaliÇevirdik derin bir karanlığa gözlerimiziSen ey büyük yalnızlıkBir sen terketmedin bizi