Biz Kardeş Değiliz

Tanrının bıraktığı yerden biz başlayalımÜç milyar insanın yarısını sen öldür yarısını benÜç kişi kalsak yetişir yeryüzündeYaklaş banaSeninle kardeş değiliz

Hüzünle karışık sevinçlerinden kurtul artıkArzuların o belli belirsiz sıcaklığını sevBiliyorsunÖnce Tanrı insanı yarattıSonra insan sevgiyiNe yapsak boşNe kadar çabalasak faydasızGeriye dönemeyizOlanlar oldun iş işten geçtiÇamurumuza sevgi karışmış bi kere

Kim bu şarkıları söyleyenKarcığar faslından düm tek üzereAklım bir yere erişti durduSusunŞimdi üçgenlerle oynuyorumKaldırın bu daireleriBir model kız geldi soyundu karşımdaSaçlarından üç fırça yaptımÜç tüp boyam vardıVeronez yeşili zümrüt yeşili krom yeşiliHepsini kattım birbirineSenin yeşilini buldumSenin yeşilinde orkestralar Debussy'den çalıyorduSenin yeşilinde unuttum siyahlığımı

Bu deli eden uğultu nerden geliyorKim kırdı bu aynalarıToplayın yüzümüzü görelimÇirkin değiliz artıkBir kapı açıldı önümüzde ölümsüzlüğeGüzelizSabahlar bizimle doluIşık diyordun al işteKör kuyular kadar ışıdı yeryüzüRenk diyordun al işte bakÇarşılar dolusu kırmızıSüt beyazından gecelerSarı güneşler ortasında turuncu bir günYitirilmiş saadetlerin bahçesinde mor çiçekler

Kardeş değiliz diyorum inanmıyorsunYalan bunca faziletler yalanBizi bu ciğeri beş para etmez insanlar mahvediyorAldırma diyorum sanaDünya ikimiz için yaratıldıÜç milyar insan iş olsun diye geldi yeryüzüne

Verdiğin her kederin yüreğimde yeri varHangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardırHangi aynaya baktıysam seni gördümGel desen gelememGit desen gidememÖl desen kanım akmazAnladım artık seni sevmek yüce bir şeyAnladım seni sevmek Tanrı'ya yaklaşmak gibi

İnsanlar içinde bir sana inandımBir seni sevdim kendimden başkaUykularımın bölündüğü saatlerdeSendin düşündüğüm soluk solukSivri bıçaklar gibiydin karanlığımdaGözümü yumsam seni görüyordumOynak türkülere benziyen yürüyüşünleSen çıkıyordun karşımaKaranlığımdaİki yıldızdı ellerin görülmedikKaranlığımdaBir orman yangınıydı dudakların

İstesen hayat verirdim bu karanlıklaraİstesen gökyüzünü bir mendil gibi yırtardımDenizlerden göllerden nehirlerdenSana görmediğin renkler yaratırdımZamanın ötesindeYeni bir dünya kurardım sanaİnsansız Tanrısız kedersizSeverdinDağ rüzgarlarının serinliğinceYaşardınBu sefil dünyamızdan uzak

Bir yanıp bir sönen ışıklar gibiyimYumruk kadar yüreğimde sen varsınKutsal kederler içinde seninleyim artıkSarı badanalı evlerde başbaşayızBütün duvarlara gölgen vurmuşKokun sinmiş bütün perdelereKapılarda parmakların beyaz beyazSokaklarda ayaklarının iziBen bu sokaklarda ölsemKaldırımlar çekmez ağırlığımıSöylesem aşkımı asırlar boyuncaBu iki yüzlü insanlar anlamaz beni

Desem ki yeryüzüne beş peygamber geldiBeşincisi sensinDesem ki iki kişi kaldık dünyadaİkincisi sensinDesem ki birisi var yeri göğü var edenO da sen olurdunSana tapmak içinKilden bir heykel yapardım güzelliğinceBilsem ki sen Tanrı'dan iyisinBilsem ki Tanrı senden güzel değil

Senin o kocaman kocaman gözlerin yok muNasıl duruyor boşluğunda arzuların anlamıyorumNasıl nasıl bakıyor banaBöyle merhametten uzakGit diyorsunNereye gideyimÜmitlerim ne olacakBunca şiirleri kim söyleyecek sanaKim anlatacak dünyaya sığmayan güzelliğini

Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklaraSevmesem seni bir dahaParamparça etsem yüreğimi cam gibiSonra yaksamSavursam küllerini karlı dağlardan açık denizlerdenYine seni severdim toz tozYine sana tapardım küllerin ağırlığınca

Bu oksijen gazı olmasa da olurduAma Beeşoven gelmeseydi dünyayaSeni bu kadar sevemezdimİkimizin ortasında o duruyorSağımızda birinci kemanSolumuzda ikinci kemanKarşımızda üçüncü kemanSonra orglar flütler kontrbaslarSustur şu orkestrayı BeeşovenŞimdi dokuzuncu senfoninin sırası mı

Bunca yalnızlıklar bunca yoksulluklar benim işim değilBu çirkinliği ben yaratmadımNe de bu kahpe güzellikleriBende sevmediğin ne varsa senden türediŞu karanlık bakışlarŞu ellerin pisliğiŞu dudaklarımdan çıkan iğrenç sözlerBesbelli senin eserinNe buldumsa sende buldum kötülükten yanaNe öğrendimse senden öğrendimSeni sevdikten sonra başladım yaşamağa

Seni Tanrı yarattıysa beni kim yarattıBu azabı kim verdi banaÇıngıraklı yılanların zehrini içtimBalinaların kusmuklarınıKükürt kokulu imkansızlıklar içindeyimOysa güzeldim tarihin ilk çağlarındaGörsen şaşardınÖyle aydınlıktımÖyle iyiydimKobalt mavileriylr doluydu yüreğimKurşun beyazlarıylaSeverdin beniMidye kabuklarının yeşilliğince

Sonunda dediğim çıktı işteSamanyolundan bir yıldız düştü dünyayaSinekler gibi eziliverdi insanlarHer şey bir anda olup bittiYapayalnız kaldıkNe radyo-aktivite ne mantar şeklinde bulutlarNe yaşamak sevinci ne ölüm korkusuSonunda üç kişi kaldık dünyadaSenBenBir de Jiro'nun Lesko'su

Yine bana bakarken yüzün kızarıyorToplum kurallarından kurtulamadın dahaBütün çayırlar bomboşGörmüyor musunAl başını dağlara çıkAvaz avaz şarkı söyle sokaklardaBir kibrit çakBütün evler yansınYüzbin yılın öcünü al bu şerefsiz dünyadanSonra kaldır kendini denize atBiraz serinleSevebildiğim kadar insanım benOn gram arsenik yeter canımaBeni düşünme

Uzan Mistral rüzgarlarının üzerineNünbüs bulutlar geliyor kaçUykumuz bölündü çırılçıplağızKum fırtınaları başladıÇin seddinin ötesindeGölgemizi bir Asya şehrinde unuttukTaklamakan çöllerinde kaldı rüyalarımızHaydi gitYok olduk iki olduğumuz yerdeHaydi gitBir kalırsak yine var olacağız