Bir Yerde Ölüm Güzel Oluyor

İnsan bir kere oluyor ne fenaBu düzeni değiştirmeliBir kere yaşamalıÇok çok ölmeliEn büyük kederler bizim içinBizim için karşılıksız sevgilerKor kuyular, çıkmaz sokaklar bizim içinDünyaya nasıl gelmişiz sormayınSaygı değer annelerimiz incinmesinHer yerim ayrı ayrı ölmeliYoksa ölüm yok bana bu dünyadaBir kursun beynime girsinBir bıçak kalbime saplansınKızgın bir demir dağlasın gözlerimiSonra gelsin bir manga askerSert bir komutBir yaylım ateşBırak kim bağlarsa bağlasın gözlerimi.Çok duşundum bilek damarlarımı kesmeyiRönesans öncesi devirlerden kalma zehir içmeyiVe düşmeyi yüksek kulelerden mermerler üstüneAyaklarıma taş bağlayıp denizler altında ölmeyiYine de ölmedim görüyorsun, ölmedimO aşağılık hesaplar, küçük korkular bırakmadı beniBelki de sen bırakmadın, bilmiyorumBıraksaydın çoktan unutmuş olacaktınHalbuki şimdi benden kaçman da zorAnlıyorum beni sevmen de zorDedim ya bir yere kadar yaşamak güzelAma bir yerde ölüm güzel oluyor.

UMIT YASAR

Çıkmaz Sokak

Bir daha dünyaya gelsemYine seni severdimBeni üzesin diyeBeni deli divane edesin diyeBiliyorumSen de bir daha dünyaya gelsenYine beni sevmezdinKahrımdan öleyim diye