Ümit Yaşar Oğuzcan

Beyaz Güvercin

Süzülüp mavi göklerden yere doğruOmuzuma bir beyaz güvercin kondu

Aldım elime, usul usul okşadımSevdim, gençliğimi yeniden yaşadım

Bembeyazdı tüyleri,öyle parlaktıAçsam ellerimi birden uçacaktı

Eğildim kulağına;dur,gitme dedimHareli gözlerinden öpmek istedim

Duydum;avuçlarımda sıcaklığınıDuydum;benden yıllarca uzaklığını

Çırpınan kalbini dinledim bir süreVe uçmak istedim onunla göklere

Ak güvercinin iri gözleri vardıGüzelliğinden fışkıran bir pınardı

Soğuk sularından içtim, serinledimÇağlayan bir nehrin sesini dinledim

Belki buydu sevmek hayat belki buyduIşıl ışıldım,gözlerim dopdoluydu

Bir name yükseldi sevinçten ve hazdanBir name yükseldi,güzelden beyazdan

Uzattı sevgiyle pembe gagasınıBirden öğrendim hayatın manasını

Kaderde sevgiyi sende bulmak varmışSeninle bir çift güvercin olmak varmış