Benim Korkum Ölüm Değil

Geçen gün senin yanında aklıma ölümüm geldiSensizlik bir mızrak gibi saplandı kalbimeO son anı hatırladım, o seni koyup gidişimiİlk defa bu kadar üzüldüm dünyaya geldiğime

Ölüm! Kaçınılmaz sonuç, o soğuk kelimeBir gün ucuz bir fahişe gibi koynuma girecekYüzümde gezinecek pis ve iğrenç elleriKorkudan büyümüş gözlerimde hayaller can verecek

Biliyorum, üzüleceksin, ama ölüm bir gerçekBir yerde sevişmek gibi, bir yerde yaşamak gibiNe hazin sıcaklığımızın bizi terketmesiVe yüzümüze birbiri ardınca kapanan kapılar

Er geç uzanır bir el, son kampanayı çalarAnlarız kaçınılmaz anın geldiğiniŞehre bir bomba düşmüş gibi aynalar, camlar kırılırİnsan arar da bir türlü bulamaz güzelliğini

Kimse benim kadar bilemez ölümün rezilliğiniSeni koyup gitmenin hüznünü ben anlarımÇünkü ben sende buldum kendimi, sende sevdimSenin yanında seninle değerlendi zamanlarım

Ne acı gün kadehlerin boş kalması, şarkıların yarımMevsimlerin birbiri ardınca bir anda bitivermesiAnsızın toprakla dolması gözlerimizinKanımıza o çirkin böceklerin girmesi

Kimbilir ölüm bir çilenin sona ermesiBelki güzeldir, şu sefil dünyaya boş gözlerle bakmakNe çare ki sen varsın, o dünyada sen varsınBenim korkum ölüm değil, seni yalnız bırakmak