Ümit Yaşar Oğuzcan

Bekleyen

Hangi yalnızlıktır iten seni bu sığ sularaHangi şekilsiz gerçek bağlayan elleriniKattığın bir acı gülüştür düştüğün korkularaKim baksa gözlerine görür beklediğini

Saçında bir tel vardır, o çağırır hüznüEllerindir yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğukBir rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünüNe zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk

Ne kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçekSen bir sarılarda, bir yeşillerde, bir morlardaSanki bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek

Kimbilir seni bekleyen kim şimdi o yollardaBilmediğim, görmediğin kim çıkacak o romanlardanBir masal kahramanı mı? Ki kalmış eski zamanlardan