Ümit Yaşar Oğuzcan

Ayrılık Saatleri

Ayrılık saatlerinde perişanÖpüşmelerde uzattığımız alabildiğineYaşlı gözlerden kalbin derinliğineBakışlarındı bir ışık halinde uzanan

Tapardım o saatlerde güzelliğineSevgiden, mestolmuş, özlemli, hayranBütün yüreğinle işte o zamanBir daha inanırdım sevildiğine

Son köşeyi dönmek istemezdi ayaklarınO an bir hüzün çemberiyle sarılırdıSaçların, gözlerin, dudakların

Büyürdü gitgide gölgesi uzaklarınİçimde bir tel kopar, bir ayna kırılırdıVe bana bir ölüm gibi sessizliğin kalırdı