Ayrılık Günü

Ben nice ayrılıklar gördüm ömrümceKuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadıAyrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördümHiç bir ayrılık bana bu kadar komadı

Ayrılığın bir ağrıdır vurur şakalarımdaVe büyür gözlerimde bir okyanus kadarDerinden ses verir içimde bir telSonra, birdenbire kırılır, kopar

Yeryüzü çekilir altından ayaklarımınGeçer başıma çöken bir tavan gibi gökyüzüDurmadan çalınır kulaklarımdaŞarkıların en hüzünlüsü

Seni alıp uzaklara giden otobüsBenim üzerimden geçer hışımlaDevrilir, bakakalırım ardındanBir sel gibi akan gözyaşımda...

Artık ne yapsam boş, teselliler faydasızKaranlık gitgide en derinlere çeker beniÇaresiz, bütün sokaklarında bu şehrinBöyle perişan beklerim dönmeni

Dolaşır birbirine yorgun ayaklarımEllerimi koyacak bir yer bulamamNereye gitsem, en koyusu acılarınNe yana baksam, çıldırtan bir akşam

İstesem ben bu ömrü, bu talihi istememBöyle durup durup senden ayrılmak varsaOrada bir mezar kazılır benim içinAyrılığın nerede başlarsa.